Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych rozpoczyna operacje rozminowywania w Cieśninie Ormuz

11 kwietnia amerykańskie siły zbrojne oficjalnie rozpoczęły operację usuwania min morskich z Cieśniny Ormuz, jednego z najważniejszych szlaków morskich na świecie. Centralne Dowództwo Stanów Zjednoczonych, znane powszechnie jako CENTCOM, ogłosiło, że jego siły rozpoczęły tworzenie warunków niezbędnych do zapewnienia bezpiecznego przepływu statków handlowych i wojskowych. Operacją kierują dwa niszczyciele rakietowe Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych: USS Frank E. Peterson (DDG 121) i USS Michael Murphy (DDG 112). Oba okręty pomyślnie przepłynęły cieśninę i obecnie działają w Zatoce Perskiej.

Głównym celem tej misji jest usunięcie zagrożenia ze strony min morskich, które zostały rozmieszczone przez irańskie Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej. Od tygodni obecność tych urządzeń wybuchowych znacznie ogranicza międzynarodową żeglugę w regionie. Zamknięcie lub ograniczenie ruchu w Cieśninie Ormuz stanowi poważne zagrożenie dla globalnej stabilności gospodarczej, ponieważ znaczna część światowych dostaw ropy naftowej musi przepływać przez tę wąską drogę wodną. Admirał Brad Cooper, dowódca CENTCOM, potwierdził rozpoczęcie operacji w publicznym oświadczeniu. Wyjaśnił, że wojsko rozpoczęło proces tworzenia nowego, bezpiecznego korytarza na tych wodach. Cooper podkreślił, że wojsko zamierza w najbliższej przyszłości udostępnić tę bezpieczną trasę światowemu sektorowi morskiemu. Jak zaznaczył, ostatecznym celem jest wspieranie i przywrócenie swobodnego przepływu towarów, od którego zależy funkcjonowanie niezliczonych krajów. Wojsko amerykańskie oświadczyło również, że wkrótce do działań tych dołączą specjalistyczne drony podwodne i dodatkowe siły morskie, aby przyspieszyć proces oczyszczania. Ruchy wojskowe odbywają się równolegle ze znaczącymi wydarzeniami politycznymi. Przed oficjalnym ogłoszeniem wojskowym prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump opublikował w mediach społecznościowych informację, że proces oczyszczania został rozpoczęty. Stwierdził, że operacja ta ma na celu pomoc krajom na całym świecie, w tym Chinom, Japonii, Francji i Niemcom, które w dużym stopniu polegają na zasobach energetycznych pochodzących z Bliskiego Wschodu. Ponadto Trump stwierdził, że wszystkie dwadzieścia osiem irańskich łodzi odpowiedzialnych za zrzucenie min zostało zniszczonych i obecnie spoczywa na dnie morza.

Podczas gdy amerykańskie władze prezentują pewność siebie w kwestii zniszczenia irańskich sił morskich, doniesienia regionalnych mediów przedstawiają sprzeczne informacje. Niektóre agencje informacyjne powiązane z rządem irańskim odrzuciły amerykańskie twierdzenia o zniszczeniu floty minowej. Co więcej, niektóre źródła sprzyjające Teheranowi początkowo zaprzeczały, jakoby jakiekolwiek amerykańskie okręty wojenne pomyślnie przepłynęły przez Cieśninę Ormuz. Pomimo tych zaprzeczeń wielu niezależnych analityków ds. obronności oraz międzynarodowych agencji informacyjnych potwierdziło przepłynięcie przez cieśninę okrętów USS Frank E. Peterson i USS Michael Murphy. Raporty wywiadowcze sugerują, że sam Iran boryka się z nieoczekiwanymi trudnościami związanymi z utworzonym przez siebie polem minowym. Źródła z kręgów obronnych wskazują, że Teheran ma obecnie trudności z dokładną lokalizacją kilku min morskich, które rozmieścił podczas niedawnej eskalacji napięć w regionie. Niezdolność irańskiego wojska do precyzyjnego śledzenia własnych urządzeń wybuchowych poważnie komplikuje wszelkie potencjalne wysiłki zmierzające do bezpiecznego ponownego otwarcia korytarza, nawet jeśli dojdzie do porozumień dyplomatycznych. Dryfujące i nieoznaczone na mapach miny stanowią poważne zagrożenie dla wszystkich statków, od ogromnych tankowców po małe statki towarowe, co podnosi stawkę obecnej misji oczyszczania prowadzonej przez marynarkę wojenną Stanów Zjednoczonych.

Operacja wojskowa w Cieśninie Ormuz toczy się na tle szeroko zakrojonych działań dyplomatycznych. Delegacje ze Stanów Zjednoczonych i Iranu prowadzą obecnie bezpośrednie rozmowy twarzą w twarz w Islamabadzie w Pakistanie. Te niezwykle ważne negocjacje mają na celu rozwiązanie szerszego konfliktu, który ostatnio dotknął ten region. Rozmowy odbywają się w trakcie kruchego, dwutygodniowego zawieszenia broni, które zostało uzgodnione, aby stworzyć przestrzeń dla działań dyplomatycznych. Fakt, że amerykańskie siły zbrojne aktywnie usuwają irańskie miny, podczas gdy dyplomaci prowadzą bezpośrednie negocjacje ze swoimi irańskimi odpowiednikami, podkreśla złożony charakter obecnej sytuacji geopolitycznej. Niszczyciele prowadzące tę misję należą do klasy Arleigh Burke. Chociaż okręty te są przeznaczone przede wszystkim do zwalczania celów powietrznych, nawodnych i podwodnych, a nie do specjalistycznego trałowania min, ich obecność stanowi wyraźny sygnał. Eksperci ds. obronności zauważają, że rozmieszczenie tych silnie uzbrojonych okrętów wojennych stanowi wyraźny sygnał zaangażowania Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w utrzymanie stałej obecności na tych wodach. Zapewniają one silną ochronę specjalistycznego sprzętu i zespołów, takich jak planowane drony podwodne, które będą wykonywać delikatne i niebezpieczne zadania związane z neutralizacją min.

W miarę rozwoju sytuacji społeczność międzynarodowa bacznie obserwuje rozwój wydarzeń. Udane oczyszczenie Cieśniny Ormuz to nie tylko zwycięstwo militarne; jest to absolutna konieczność dla dobrej kondycji światowej gospodarki. Długotrwałe zamknięcie cieśniny nieuchronnie doprowadziłoby do gwałtownego wzrostu światowych cen energii, co odbiłoby się zarówno na zwykłych konsumentach, jak i na głównych gałęziach przemysłu. Dlatego trwająca operacja prowadzona przez CENTCOM jest postrzegana jako kluczowy krok w kierunku przywrócenia normalności oraz zapewnienia, że światowe arterie handlowe pozostaną otwarte i bezpieczne.

Jakie są zdolności tych okrętów w trałowaniu min?

Krótka odpowiedź: Eskorta i ochrona, a nie trałowanie. Mówiąc wprost: ani USS Frank E. Peterson (DDG 121), ani USS Michael Murphy (DDG 112) nie są okrętami przeznaczonymi do trałowania. Oba okręty to niszczyciele rakietowe klasy Arleigh Burke. Chociaż należą one do najbardziej wydajnych i najsilniej uzbrojonych okrętów wojennych na świecie, ich podstawowe przeznaczenie to zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i celów powierzchniowych. W kontekście operacji w Cieśninie Ormuz ich zadaniem nie jest fizyczne wyławianie ani detonowanie min. Zamiast tego ich rolą jest „stworzenie odpowiednich warunków” – co oznacza, że zapewniają one potężną siłę ognia, nadzór radarowy i bezpieczne środowisko niezbędne do tego, aby rzeczywisty, bardzo wrażliwy sprzęt do usuwania min mógł bezpiecznie wykonywać swoje zadanie. Jeżeli ktoś z Was oglądał serial "The Last Ship", to jest to właśnie jeden z tych okrętów, o którym opowiada serial.

Ponieważ rozminowywanie to powolny, metodyczny proces, w trakcie którego okręty stają się łatwym celem dla wyrzutni rakietowych rozmieszczonych na wybrzeżu, szybkich łodzi atakujących lub samolotów, nie można wysyłać na przód nieuzbrojonych trałowców. Niszczyciele pełnią rolę silnie opancerzonych ochroniarzy, dbając o to, by żadne siły wroga nie mogły zakłócić przebiegu operacji.

Chociaż niszczyciele te nie są w stanie holować ciężkich urządzeń do trałowania min ani rozstawiać rozległych systemów przeciwdziałania, dysponują kilkoma narzędziami służącymi do unikania min:

- Sonar Kingfisher: Wiele niszczycieli typu Arleigh Burke jest wyposażonych w oprogramowanie sonaru wysokiej częstotliwości zaprojektowane specjalnie do unikania min. Obserwuje ono obszar przed statkiem w celu wykrycia zakotwiczonych lub dryfujących min na bezpośredniej drodze, umożliwiając niszczycielowi omijanie ich. Jest to narzędzie obronne dla samego statku, a nie narzędzie do oczyszczania obszaru.

- Lotnictwo: Oba okręty posiadają pokłady lotnicze i hangary zdolne do przenoszenia dwóch śmigłowców MH-60R Seahawk. Chociaż śmigłowce te są wykorzystywane głównie do polowania na okręty podwodne i nawodne, mogą być również wykorzystywane do rozpoznania powietrznego w celu wizualnego wykrywania dryfujących min morskich na powierzchni, zanim staną się one zagrożeniem dla floty.

Jak przebiega faktyczne oczyszczanie wody z min?

Ponieważ niszczyciele zapewniają osłonę obronną, fizyczne zadanie neutralizacji pola minowego spoczywa na innych wyspecjalizowanych jednostkach. Jak zauważa CENTCOM w artykule, do akcji dołączą bezzałogowe pojazdy podwodne (UUV) oraz siły specjalne. Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych zazwyczaj korzysta z dedykowanych okrętów klasy Avenger przeznaczonych do zwalczania min (MCM), śmigłowców MH-53E Sea Dragon (które holują po wodzie ciężkie magnetyczne i akustyczne sanki do trałowania min) oraz zdalnie sterowanych dronów robotycznych, takich jak Sea Fox, które mogą podpłynąć do miny i ją zdetonować. Niszczyciele stanowią czoło formacji, zabezpieczając korytarz, aby te wyspecjalizowane, lekko uzbrojone zespoły do usuwania min mogły bezpiecznie podążać za nimi.

ŹRÓDŁA:

https://www.centcom.mil/MEDIA/PRESS-RELEASES/Press-Release-View/Article/4457220/us-forces-start-mine-clearance-mission-in-strait-of-hormuz/

https://www.timesofisrael.com/us-says-navy-destroyers-working-to-de-mine-strait-of-hormuz/

https://aa.com.tr/en/world/us-central-command-says-its-forces-begin-mine-clearance-mission-in-strait-of-hormuz/3902256

https://defence-industry.eu/u-s-central-command-begins-mine-clearance-operations-in-strait-of-hormuz/

https://english.news.cn/20260412/f6dac50d7ed4400ea761d1754aba5d67/c.html

https://www.livemint.com/news/us-news/us-military-begins-setting-conditions-for-clearing-mines-in-strait-of-hormuz-after-trumps-post-11775927604849.html

https://www.naval-technology.com/projects/burke/?cf-view

https://defence-blog.com/u-s-navy-destroyers-transit-strait-of-hormuz/#:~:text=Guided%2Dmissile%20destroyers%20of%20the,%2C%20and%20anti%2Dsubmarine%20warfare.