Tłumaczenie raportu ISW-CTP dotyczące Iranu - 3 kwietnia 2026

Przygotowałem dla Was kilkustronicowe tłumaczenie raportu dotyczące sytuacji na Bliskim Wschodzie. Raport datowany jest na 3 kwietnia 2026 (czasu wschodnioamerykańskiego). Zapraszam do przeczytania.

Raport specjalny „Iran Update”

3 kwietnia 2026 r.

Instytut Badań nad Wojną (ISW) oraz Projekt Krytycznych Zagrożeń (CTP) przy American Enterprise Institute publikują codzienne aktualizacje zawierające analizy dotyczące konfliktu z Iranem. Aktualizacje te skupiają się na atakach Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran oraz na reakcji Iranu i Osi Oporu na te ataki. Aktualizacje obejmują wydarzenia z ostatnich 24 godzin.

UWAGA: ISW-CTP nie będzie już publikować porannych aktualności dotyczących wojny z Iranem. Zamiast tego ISW-CTP będzie rano publikować na swoich kanałach w mediach społecznościowych wpisy poświęcone najnowszym wydarzeniom związanym z wojną, zawierające odpowiednie mapy.

Najważniejsze wnioski:

1. Irański program rakiet balistycznych to struktura wojskowa, na którą składają się zarówno elementy bojowe, jak i pomocnicze. Nie da się zatem ocenić ogólnego osłabienia tego programu na podstawie jednego tylko elementu systemu. Program ten obejmuje elementy bojowe, takie jak irańskie zapasy rakiet i wyrzutnie, ale także elementy pomocnicze, takie jak ośrodki badawcze, instytucje zajmujące się rozwojem oraz zakłady przemysłowe.

2. Większość irańskich pocisków balistycznych nie nadaje się do użycia bojowego, nawet jeśli pozostają „nienaruszone”. Ukryta wyrzutnia pocisków nie nadaje się do użycia bojowego w okresie, w którym pozostaje ukryta pod ziemią. Nie nadaje się ona również do użycia bojowego, jeśli nie może zostać przemieszczona z podziemnego magazynu.

3. Połączone siły unieruchomiły wiele irańskich wyrzutni rakietowych, ale nie jest wcale jasne, czy termin „wyrzutnie” odnosi się do wyrzutni systemów średniego czy krótkiego zasięgu, ani czy którekolwiek z tych wyrzutni mogą być stosowane zarówno w systemach średniego, jak i krótkiego zasięgu.

4. Kampania amerykańsko-izraelska umocniła sukces operacyjny osiągnięty dzięki unieszkodliwieniu wyrzutni i zniszczeniu zapasów rakiet poprzez szeroko zakrojone ataki na irański przemysł zbrojeniowy. Uderzenia na te obiekty utrudnią Iranowi odbudowę programu rakietowego i dronowego w perspektywie długoterminowej.

5. Nieokreśleni urzędnicy amerykańscy i izraelscy potwierdzili, że 3 kwietnia Iran zestrzelił nad swoim terytorium samolot F-15E należący do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Jest to pierwszy znany przypadek utraty amerykańskiego samolotu bojowego nad terytorium Iranu od początku wojny.

6. Siły Zbrojne Izraela ogłosiły, że przygotowały plan utworzenia „strefy bezpieczeństwa” wzdłuż granicy izraelsko-libańskiej, który zakłada zniszczenie libańskich wsi znajdujących się w wyznaczonej strefie. Hezbollah prawdopodobnie wykorzysta wzmożoną obecność Izraela w południowym Libanie oraz wysiedlenie południowolibańskich szyitów, aby uzasadnić swoją rolę „obrońcy” Libanu.

Najważniejsze fakty:

Irański program rakiet balistycznych stanowi strukturę wojskową, na którą składają się zarówno elementy bojowe, jak i pomocnicze, dlatego nie da się ocenić ogólnego osłabienia tego programu na podstawie jednego elementu systemu. Program rakiet balistycznych obejmuje elementy bojowe – irańskie zapasy rakiet i wyrzutnie – ale obejmuje również elementy pomocnicze, takie jak ośrodki badawcze, instytucje rozwojowe i zakłady przemysłowe. Wszelkie oceny osłabienia, które pomijają status elementów wsparcia programu, są zatem niekompletne. Kampania amerykańsko-izraelska była wymierzona w niemal każdy element irańskiego programu rakiet balistycznych (patrz poniżej).

Większość irańskich pocisków balistycznych jest niezdolna do działania bojowego, nawet jeśli pozostają one „nienaruszone”. Według najnowszych ocen amerykańskich służb wywiadowczych około 50 procent irańskich wyrzutni pocisków pozostaje nadal „nienaruszonych”. Wydaje się jednak, że liczba ta obejmuje również wyrzutnie, które zostały uszkodzone lub stały się niedostępne. Jednostka uznaje się za niezdolną do działania bojowego, gdy nie jest w stanie wykonać powierzonej jej misji. Jednostka nie musi być koniecznie zniszczona, aby uznać ją za niezdolną do działania bojowego. Wyrzutnia rakietowa, która jest pod ziemią, jest niezdolna do walki w okresie, w którym tam się znajduje. Jest również niezdolna do walki, jeśli nie może się przemieścić ze swojego podziemnego magazynu.

Aby dokładnie ocenić zagrożenie rakietowe ze strony Iranu, należy rozróżnić różne typy rakiet. Iran posiada w swoim arsenale rakiety balistyczne krótkiego, średniego i dalekiego zasięgu. Iran wykorzystuje rakiety balistyczne średniego zasięgu do ataków na Izrael. Rakiety krótkiego zasięgu Iran wystrzeliwuje w kierunku państw Zatoki Perskiej oraz amerykańskich obiektów znajdujących się w tych krajach. Szacunki dotyczące stanu irańskiego programu rakietowego nie rozróżniają tych dwóch rodzajów, co ogranicza możliwość wykorzystania tych szacunków do pełnego zrozumienia stanu irańskiego programu rakietowego.

Połączone siły unieruchomiły wiele irańskich wyrzutni rakietowych, uniemożliwiając ich użycie w walce, jednak nie jest wcale jasne, czy termin „wyrzutnie” odnosi się do wyrzutni systemów średniego czy krótkiego zasięgu, ani czy którekolwiek z tych wyrzutni mogą być wykorzystywane zarówno w systemach średniego, jak i krótkiego zasięgu. Połączone siły uderzyły w kilka wejść do tuneli oraz co najmniej pięć podziemnych obiektów rakietowych, aby uniemożliwić siłom irańskim dostęp do wyrzutni rakietowych znajdujących się w tych obiektach. CNN przeanalizowało 21 marca 107 wejść do irańskich tuneli i stwierdziło, że połączone siły uderzyły w 77 procent z nich. Stan wyrzutni w tych podziemnych obiektach jest niejasny, ale uderzenie w wejścia do tuneli przynajmniej tymczasowo unieruchomiło te wyrzutnie. Połączone siły skupiły się również na irańskich działaniach mających na celu usunięcie gruzu z zawalonych wejść do tuneli. Zachodnie media poinformowały również, że Iran zachował 50% swoich zdolności w zakresie dronów. Nieskuteczność bojowa jest stanem tymczasowym, ale inne ataki połączonych sił utrudniły Iranowi przywrócenie skuteczności bojowej sił rakiet balistycznych (patrz poniżej informacje na temat ataków na przemysł obronny).

Częstotliwość irańskich ostrzałów rakietowych wskazuje, że potencjał irańskich rakiet balistycznych średniego zasięgu został znacząco osłabiony. Amerykańskie siły zbrojne oszacowały, że od początku wojny liczba irańskich wystrzałów rakietowych spadła o około 90 procent. ISW-CTP zauważyło wcześniej, że w ostatnich tygodniach Iran wystrzeliwał w kierunku Izraela zaledwie kilka rakiet w każdej salwie, a czasami tylko jedną. Mniejsze salwy są stosunkowo łatwiejsze do przechwycenia przez Siły Zbrojne Izraela (IDF), co pokazały ich działania przeciwko niewielkim salwom Huti w latach 2023–2025.

Siły rakietowe krótkiego zasięgu nadal przeprowadzają ataki w stałym tempie, jednak stan tych sił pozostaje niejasny. Od początku wojny irańskie ostrzały rakietowe skierowane przeciwko państwom Zatoki Perskiej utrzymują się na stosunkowo stałym poziomie, z wyjątkiem zmasowanych wystrzałów rakietowych w kierunku Zjednoczonych Emiratów Arabskich, które miały miejsce pierwszego dnia wojny. Stosunkowo stałe tempo irańskich ostrzałów rakietowych w kierunku państw Zatoki Perskiej w kolejnych tygodniach może świadczyć o ograniczeniach dotyczących niektórych typów rakiet w porównaniu z innymi. Stan irańskich zdolności w zakresie rakiet krótkiego zasięgu, skierowanych przeciwko państwom Zatoki Perskiej, jest obecnie trudny do oceny na podstawie informacji z otwartych źródeł. Ostrzał rakietowy państw Zatoki Perskiej pozostawał w ostatnich tygodniach stosunkowo stały, ale nie ma jasności co do wielkości pozostałych zapasów oraz ograniczeń taktycznych, z jakimi borykają się irańskie jednostki rakietowe krótkiego zasięgu.

Połączone siły zaatakowały również irański program dronów, w tym wyrzutnie dronów, jednak stan tego programu pozostaje niejasny. Zachodnie media szacują, że Iran zachował 50 procent swoich zdolności w zakresie dronów. Ani Stany Zjednoczone, ani Izrael nie podały informacji na temat łącznej liczby zniszczonych celów związanych z dronami, jednak doniesienia wskazują, że od początku wojny liczba startów dronów spadła.

Ataki amerykańsko-izraelskie, a zwłaszcza ataki mające na celu unieszkodliwienie dowództwa, wywołały również powszechny lęk, który może skłonić siły irańskie do priorytetowego traktowania kwestii przetrwania i ograniczyć ich zdolność do wykonania powierzonej misji. Ataki amerykańskie i izraelskie poważnie osłabiły potencjał rakietowy Iranu w zakresie średniego zasięgu. Od początku wojny liczba irańskich wystrzałów rakietowych w kierunku Izraela systematycznie spada. Od 20 marca Iran wystrzelił średnio tylko kilka pocisków na salwę w kierunku Izraela. Wpływ ten jest mniej wyraźny w przypadku sił rakietowych krótkiego zasięgu. Sekretarz obrony USA Pete Hegseth stwierdził 31 marca, że naloty sił połączonych osłabiły morale irańskiego wojska, a nawet doprowadziły do „powszechnych dezercji, braków kluczowego personelu i frustracji wśród wyższych dowódców”. Siły Zbrojne Izraela (IDF) oświadczyły 24 marca, że jednostki rakiet balistycznych odmówiły udania się na stanowiska startowe z obawy przed atakami IDF. Siły irańskie wydają się również borykać z problemami rekrutacyjnymi i utrzymaniem personelu. Na przykład niektóre siły rezerwowe podobno nie stawiły się w ośrodkach wojskowych. Czynniki te mogą sprawić, że systemy rakietowe staną się nieskuteczne w walce, ponieważ brakuje sił zdolnych lub chętnych do ich obsługi.

Kampania amerykańsko-izraelska umocniła sukces operacyjny osiągnięty dzięki unieszkodliwieniu wyrzutni i zniszczeniu zapasów rakiet poprzez szeroko zakrojone ataki na irański przemysł zbrojeniowy. Uderzenia na te obiekty utrudnią Iranowi odbudowę programu rakietowego i dronowego w perspektywie długoterminowej. Iran dysponuje nieokreśloną liczbą pocisków i dronów w swoich zapasach, jednak trwające ataki na irańskie zakłady przemysłu obronnego ograniczają zdolność tego kraju do odbudowy tych zapasów. Od początku wojny Iran wykorzystał również znaczną część swoich zapasów broni w atakach na Izrael i kraje Zatoki Perskiej. Siły zbrojne przeprowadziły szeroko zakrojone ataki wymierzone w irańskie zdolności produkcyjne w zakresie pocisków i dronów. Siły Zbrojne Izraela ogłosiły 31 marca, że szacują, iż uderzyły w prawie 70 procent irańskiego przemysłu obronnego. Uderzenia połączonych sił poważnie uszkodziły cztery główne zakłady produkcji rakiet w Iranie, w tym na przykład obiekty w Khojir, Shahroud, Parchin i Hakimiyeh. Ataki na cele przemysłu obronnego osłabiły kilka elementów programu rakietowego, w tym badania, produkcję paliwa, komponenty i obiekty testowe. Połączone siły zaatakowały irańskie zakłady produkujące stal, które mają kluczowe znaczenie dla zdolności Iranu do produkcji rakiet balistycznych. Iran wstrzymał działalność swojego głównego zakładu produkującego stal w prowincji Isfahan z powodu zniszczeń spowodowanych powtarzającymi się nalotami. 3 kwietnia IDF ogłosiło, że zniszczyły 70 procent irańskich zdolności produkcyjnych w zakresie stali.

Schemat zarejestrowanych ataków amerykańsko-izraelskich wskazuje na stopniowe przesunięcie uwagi w kierunku celów w środkowej i wschodniej części Iranu w ostatnich tygodniach kampanii, jednak zjawisko to może wynikać z istniejących ograniczeń danych. Powyższa mapa przedstawia zgłoszone i potwierdzone naloty sił połączonych w ciągu pięciu tygodni trwania kampanii. Dane dotyczące ataków są zestawione w serii komórek, z których każda reprezentuje średnią datę zgłoszonych ataków na danym obszarze. Na przykład na początku kampanii połączone siły skoncentrowały ataki lotnicze na prowincjach Zachodni Azerbejdżan, Wschodni Azerbejdżan, Kurdystan, Kermanshah oraz Sistan i Beludżystan. W późniejszych tygodniach kampanii połączone siły stopniowo zaczęły atakować na większą skalę prowincje Gilan, Yazd, Markazi i Mazandaran w środkowym Iranie. Przez cały czas trwania kampanii połączone siły konsekwentnie atakowały irańskie cele w prowincjach Teheran i Isfahan, prawdopodobnie ze względu na względne znaczenie obu regionów dla irańskiego aparatu wojskowego i przemysłu obronnego.

Mapa ta przedstawia jedynie niewielki wycinek ogólnego schematu ataków połączonych sił i odzwierciedla ograniczenia danych wynikające z kilku czynników, w tym z blokady internetu wprowadzonej przez irański reżim. Niezweryfikowane doniesienia tekstowe dotyczące ataków zostały pominięte w niniejszej analizie. Ograniczenia dotyczące dostępnych na rynku zdjęć satelitarnych ograniczają zdolność ISW-CTP do wizualnego potwierdzania ataków. ISW-CTP definiuje potwierdzone ataki powietrzne jako działania zbrojne, które Izrael lub Stany Zjednoczone potwierdziły oficjalnymi kanałami lub które zostały zlokalizowane wizualnie. ISW-CTP definiuje zgłoszone ataki powietrzne jako działania zbrojne zgłoszone przez wiarygodne źródła, z materiałem filmowym lub bez, ale niepotwierdzone dodatkowymi dowodami.

Anonimowi urzędnicy amerykańscy i izraelscy potwierdzili, że 3 kwietnia Iran zestrzelił nad swoim terytorium samolot F-15E należący do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Jest to pierwszy znany przypadek utraty amerykańskiego samolotu bojowego nad terytorium Iranu od początku wojny. Anonimowy izraelski urzędnik oraz drugie źródło posiadające wiedzę na temat sytuacji poinformowały serwis Axios 3 kwietnia, że dwaj członkowie załogi katapultowali się bezpiecznie po trafieniu samolotu. Anonimowe źródła amerykańskie i izraelskie poinformowały dziennik „New York Times” 3 kwietnia, że siły amerykańskie uratowały jednego członka załogi i poszukują drugiego. Nieokreślony wysoki rangą izraelski urzędnik poinformował serwis Axios 3 kwietnia, że Izrael odwołał planowane ataki w Iranie, aby nie zakłócać akcji ratunkowej. Nieokreśleni urzędnicy amerykańscy poinformowali serwis CBS News 3 kwietnia, że w akcji poszukiwawczo-ratowniczej brały udział dwa helikoptery, które odnalazły pilota F-15E po katapultowaniu się. Urzędnicy dodali, że helikopter przewożący odzyskanego pilota został ostrzelany z broni ręcznej, raniąc członków załogi na pokładzie, ale helikopter wylądował bezpiecznie. Amerykański samolot A-10 Warthog biorący udział w akcji poszukiwawczo-ratowniczej rozbił się w pobliżu Cieśniny Ormuz. Nieokreśleni urzędnicy amerykańscy poinformowali, że samolot znalazł się pod ostrzałem irańskim i został uszkodzony. Pilot został bezpiecznie uratowany.

Według doniesień Iran poinformował mediatorów, że nie zamierza spełnić żądań Stanów Zjednoczonych dotyczących zawieszenia broni i nie spotka się z przedstawicielami USA w Islamabadzie w ramach zbliżających się rozmów. W ciągu ostatniego tygodnia Pakistan pełnił rolę mediatora w pośrednich rozmowach między Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Nieokreśleni mediatorzy poinformowali 3 kwietnia dziennik „Wall Street Journal”, że rozmowy znalazły się w „ślepym zaułku”. Turcja i Egipt rozważają podobno nowe propozycje i miejsca spotkań.

Siły Zbrojne Izraela (IDF) ogłosiły, że przygotowały plan utworzenia „strefy bezpieczeństwa” wzdłuż granicy izraelsko-libańskiej, który przewiduje zniszczenie libańskich wsi znajdujących się w wyznaczonej strefie. 3 kwietnia IDF poinformowało izraelskie media, że „strefa bezpieczeństwa” IDF będzie się rozciągać od dwóch do czterech kilometrów na północ od granicy izraelsko-libańskiej, w zależności od ukształtowania terenu. IDF oświadczyło, że plan obejmie zniszczenie libańskich miast „pierwszej linii” między Kfar Kila w dystrykcie Marjaayoun a Naqoura w dystrykcie Tyre, z wyjątkiem „niewielkiej liczby” libańskich wiosek chrześcijańskich. IDF stwierdziło, że plan ten jest adaptacją planu wytyczenia „żółtej linii” w Strefie Gazy z października 2025 r. Wysoki rangą oficer IDF powiedział, że plan pozwoli uniknąć komplikacji, z jakimi borykano się podczas izraelskiej okupacji południowego Libanu w latach 1982–2000, poprzez całkowite wyludnienie strefy buforowej. IDF utworzyłaby również linię posterunków w celu przejęcia kontroli nad strefą. Plan IDF nie miałby rzekomo na celu całkowitego rozbicia Hezbollahu w ramach celów kampanii w Libanie, a raczej „osłabienie” tej grupy. Wysoki rangą oficer IDF powiedział korespondentowi izraelskiego radia wojskowego, że mniejsza strefa bezpieczeństwa wzdłuż granicy będzie łatwiejsza do kontrolowania i obrony przez IDF.

Hezbollah prawdopodobnie wykorzysta zwiększoną obecność Izraela w południowym Libanie oraz wysiedlenie południowolibańskich szyitów, aby uzasadnić swoją rolę „obrońcy” Libanu. Hezbollah konsekwentnie twierdzi, że organizacja musi nadal dysponować uzbrojeniem, aby „bronić” Libanu przed izraelską inwazją i „wyzwolić” terytorium libańskie spod izraelskiej kontroli. Zniszczenie południowolibańskich wiosek wzdłuż granicy libańsko-izraelskiej oraz wysiedlenie głównie szyickiej ludności południowego Libanu mogłoby spowodować, że Hezbollah zyska większe poparcie wśród swojej szyickiej bazy wyborczej i wzmocni narrację, zgodnie z którą grupa ta pozostaje realnym „obrońcą” Libanu.

Amerykańsko-izraelska kampania powietrzna

W ramach operacji mającej na celu wyeliminowanie irańskich dowódców wojskowych, 1 kwietnia w wyniku ataku połączonych sił zginął oficer Sił powietrznych IRGC. Irańskie media poinformowały 3 kwietnia, że 1 kwietnia połączone siły zabiły oficera IRGC Mohammada Hosseina Sufiego w Khorramabadzie w prowincji Lorestan. Departament ds. public relations IRGC w prowincji Lorestan podał, że Sufi służył u boku żołnierzy Sił Powietrznych IRGC podczas obecnego konfliktu. Media powiązane z IRGC podały, że Sufi spędził sześć lat w Syrii, co sugeruje, że brał udział w irańskich operacjach ekspedycyjnych wspierających reżim Assada podczas wojny domowej w Syrii.

Połączone siły przeprowadziły atak na obiekt przypuszczalnie służący jako skład amunicji Sił Lądowych IRGC w prowincji Isfahan w ramach działań mających na celu osłabienie irańskich instytucji bezpieczeństwa wewnętrznego. 2 kwietnia połączone siły przeprowadziły atak na obiekt przypuszczalnie służący jako skład amunicji w bazie 14. Dywizji imama Hosseina Sił Lądowych IRGC w prowincji Isfahan. Siły połączone wcześniej uderzyły w budynki w centralnej i północnej części kompleksu dywizji 8 marca i prawdopodobnie ponownie 22 marca. Dywizja imama Hosseina została wysłana do Syrii, aby walczyć po stronie reżimu Assada podczas wojny domowej w tym kraju. Reżim ten od dawna wysyła również jednostki Sił Lądowych IRGC w celu stłumienia wewnętrznych niepokojów.

3 kwietnia połączone siły przeprowadziły atak na Instytut Badań nad Laserami i Plazmą (LAPRI), który jest wyspecjalizowanym ośrodkiem badawczym przy Uniwersytecie im. Szahida Beheshtiego w prowincji Teheran. Uniwersytet im. Szahida Beheshtiego odgrywa istotną rolę w irańskich badaniach i pracach rozwojowych nad bronią jądrową, w tym w badaniach nad kaskadami wirówek, separacją uranu i transportem neutronów. Uczelnia ta współpracuje również z Irańską Organizacją Energii Atomowej. W 2011 r. Unia Europejska umieściła Uniwersytet im. Shahida Beheshtiego na liście podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez Ministerstwo Obrony i Logistyki Sił Zbrojnych (MODAFL), które prowadzą badania naukowe związane z bronią jądrową. LAPRI, podległy instytut badawczy przy Uniwersytecie im. Shahida Beheshtiego, przyczynia się do badań nad laserami, fotoniką i plazmą na potrzeby przemysłu obronnego i nauk ścisłych. W pierwszych dniach wojny izraelsko-irańskiej w czerwcu 2025 r. Izrael zabił pięciu wysokich rangą naukowców nuklearnych z tego uniwersytetu, w tym Mohammada Mehdiego Tehranchiego. Tehranchi pełnił funkcję kierownika w irańskim planie Amad sprzed 2004 r., a wcześniej był wicekanclerzem ds. badań w LAPRI oraz rektorem Uniwersytetu im. Szahida Beheshtiego.

Połączone siły uderzyły w podziemne zbiorniki paliwa w dwóch taktycznych bazach lotniczych Artesh (TAB), w tym w 8. TAB w prowincji Isfahan oraz w 10. TAB w prowincji Sistan i Beludżystan. Połączone siły uderzyły wcześniej w irańskie myśliwce F-14 Tomcat w 8. TAB. W bazie tej stacjonują samoloty F-14. Połączone siły uderzyły również w podziemny kompleks paliwowy w 10. TAB w Konaraku w prowincji Sistan i Beludżystan. Połączone siły uderzyły wcześniej w budynki, w których stacjonowały samoloty irańskich sił powietrznych w 10. TAB. Połączone siły zaatakowały również rafinerie. Połączone siły zaatakowały irańskie zapasy paliwa, a także rafinerie, aby utrudnić Iranowi uzupełnienie tych zapasów.

Odpowiedź Iranu

Od ostatniego zebrania danych przez ISW-CTP 2 kwietnia Iran wystrzelił co najmniej dziewięć pocisków w kierunku Izraela. Liczbę tę oszacowano na podstawie doniesień Sił Zbrojnych Izraela (IDF) oraz izraelskich mediów dotyczących wykrytych i przechwyconych przez IDF pocisków. Iran przeprowadził ataki w ośmiu falach, co sugeruje, że większość z nich obejmowała jedynie jeden lub dwa pociski. Tempo to jest zgodne z ostatnimi wskaźnikami wystrzałów irańskich w kierunku Izraela w ciągu ostatnich kilku tygodni, ale w ciągu ostatnich trzech dni Iran wystrzelił nieco mniej salw w kierunku Izraela. Siły Zbrojne Izraela przechwyciły kilka pocisków, a co najmniej dwa pociski prawdopodobnie uległy awarii w trakcie lotu nad Izraelem. Co najmniej dwa pociski zawierały amunicję kasetową, która rozproszyła się nad obszarami Hajfy i Krayot.

3 kwietnia irańskie ataki i przechwycone odłamki spowodowały uszkodzenia kilku obiektów energetycznych w Zatoce Perskiej. Iran nadal atakuje infrastrukturę energetyczną w Zatoce Perskiej, co stanowi część irańskich działań mających na celu podwyższenie światowych cen energii oraz zmuszenie państw Zatoki Perskiej do wywarcia presji na Stany Zjednoczone i Izrael, by zakończyły swoją kampanię. Irański dron uderzył w rafinerię Mina al Ahmadi w Kuwejcie, powodując pożar. Rząd Kuwejtu potwierdził również, że irański atak spowodował „szkody materialne” w nieokreślonej kuwejckiej elektrowni i zakładzie odsalania wody. Iran zaatakował wcześniej kuwejcki zakład odsalania wody 29 marca. Odłamki z nieokreślonego irańskiego pocisku doprowadziły do dwóch pożarów i spowodowały „znaczne szkody” w kompleksie gazowym Habshan w Abu Dhabi. Co najmniej jedna osoba zginęła.

3 kwietnia Iran wystrzelił nieco więcej pocisków w kierunku Zjednoczonych Emiratów Arabskich niż w jakimkolwiek innym dniu ostatniego tygodnia. Iran wystrzelił 47 dronów, 18 pocisków balistycznych i cztery pociski manewrujące w kierunku Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zabijając co najmniej jedną osobę (jak wspomniano powyżej). Liczba irańskich pocisków i dronów wystrzelonych w kierunku ZEA w tym tygodniu jest jednak o ponad połowę mniejsza niż liczba wystrzelonych przez Iran w pierwszym tygodniu wojny (patrz wykres poniżej). Spadek liczby wystrzelonych pocisków po pierwszym tygodniu wojny jest prawdopodobnie wynikiem uderzeń połączonych sił wymierzonych w irańskie zasoby rakietowe i dronowe.

Iran nadal wystrzeliwuje pociski manewrujące w kierunku państw Zatoki Perskiej. 3 kwietnia Iran wystrzelił cztery pociski manewrujące w kierunku Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz dwa pociski manewrujące w kierunku Kuwejtu. Od początku wojny Iran wystrzelił co najmniej 45 pocisków manewrujących w kierunku Kuwejtu, Kataru, Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Iran wykorzystał pociski manewrujące do ataków na statki cywilne na Zatoce Perskiej, a także na terytorium państw Zatoki Perskiej.

3 kwietnia Iran wystrzelił 16 dronów w kierunku Bahrajnu. Bahrajn przechwycił wszystkie drony.

3 kwietnia Iran wystrzelił w kierunku Kuwejtu 26 dronów, siedem pocisków balistycznych i dwa pociski manewrujące. Jak wspomniano powyżej, dron oraz nieokreślony rodzaj amunicji spowodowały zniszczenia odpowiednio w kuwejckiej rafinerii ropy naftowej i zakładzie odsalania wody.

3 kwietnia Iran wystrzelił 14 dronów w kierunku Arabii Saudyjskiej. Saudyjska obrona powietrzna przechwyciła wszystkie drony.

Izraelska kampania przeciwko Hezbollahowi i odpowiedź Hezbollahu

Hezbollah poinformował, że w okresie od godziny 14:00, czasu wschodnioamerykańskiego 2 kwietnia do godziny 14:00, 3 kwietnia przeprowadził 15 ataków wymierzonych w siły izraelskie w południowym Libanie. Jest to najmniejsza liczba ataków przypisywanych Hezbollahowi przeciwko siłom izraelskim w południowym Libanie od 19 marca. Hezbollah poinformował, że zdetonował improwizowane ładunki wybuchowe wymierzone w siły izraelskie w pobliżu miejscowości al-Biyyadah w dystrykcie Tyru. Hezbollah poinformował również, że przeprowadził cztery ataki rakietowe i moździerzowe na siły IDF w pobliżu Ainata w dystrykcie Bint Jebeil.

Hezbollah poinformował, że w okresie od godziny 14:00 czasu wschodnioamerykańskiego, 2 kwietnia do godziny 14:00, 3 kwietnia przeprowadził 29 ataków wymierzonych w infrastrukturę Sił Zbrojnych Izraela (IDF) oraz izraelskie miejscowości na północy kraju. Hezbollah opublikował film, w którym twierdził, że wystrzelił rakietę w kierunku siedziby izraelskiego Ministerstwa Obrony w HaKirya w Tel Awiwie. Niezależny analityk ds. rakiet ocenił, że pocisk widoczny na filmie Hezbollahu był rakietą typu Zelzal, która została wyposażona w system precyzyjnego naprowadzania. Hezbollah twierdził również, że wystrzelił rakietę w kierunku siedziby 769. (Hiram) Regionalnej Brygady w Kiryat Shmona. Hezbollah twierdził, że wystrzelił siedem dodatkowych rakiet i przeprowadził ataki dronami na Kiryat Shmona. Izrael ogłosił wiele ostrzeżeń „czerwonego alarmu” dla Kiryat Shmona w dniach 2 i 3 kwietnia. Anonimowy podpułkownik z Północnego Dowództwa Sił Zbrojnych Izraela powiedział 3 kwietnia, że Hezbollah ma w swoim arsenale od 8 000 do 10 000 rakiet, w porównaniu z 40 000 przed październikiem 2023 r. Oficer powiedział, że Hezbollah nadal posiada od 300 do 400 sprawnych wyrzutni. Dodał również, że od początku wojny Hezbollah przeprowadził około 70 procent swoich ataków rakietowych na północny Izrael z pozycji na północ od rzeki Litani. ISW-CTP oceniło wcześniej, 28 lutego, że Hezbollah prawdopodobnie wykorzysta swoją broń dalekiego zasięgu do przeprowadzenia ataków na Izrael ze środkowego i północnego Libanu.

Siły Zbrojne Izraela (IDF) kontynuują ataki na obiekty i personel Hezbollahu na terenie całego Libanu. IDF poinformowały, że od rozpoczęcia izraelskich operacji w Libanie 2 marca zaatakowały ponad 3500 celów. IDF wydały ostrzeżenia ewakuacyjne dla obywateli libańskich przebywających w pobliżu dwóch mostów na rzece Litani, łączących miejscowości Sohmor i Machghara, położone w dystrykcie Zachodniej Bekaa. IDF poinformowało, że Hezbollah wykorzystywał te mosty do transportu broni i personelu z północnego Libanu do południowego Libanu. Od rozpoczęcia izraelskiej kampanii w Libanie 2 marca IDF zbombardowało już pięć mostów na rzece Litani.

W dniu 2 kwietnia izraelskie siły zbrojne kontynuowały operacje lądowe w południowym Libanie:

- Południowo-wschodni Liban: Od 2 marca Jednostka Wielowymiarowa (Refaim) (36. Dywizja Pancerna) zabiła ponad 40 bojowników Hezbollahu i przeprowadziła około 75 ataków na infrastrukturę tej organizacji. Siły Zbrojne Izraela (IDF) poinformowały, że 2 kwietnia Jednostka Wielowymiarowa zabiła trzech członków Hezbollahu, którzy planowali wystrzelić rakiety w kierunku Izraela z południowego Libanu.

- Środkowy i południowy Liban: Izraelski korespondent wojskowy poinformował 3 kwietnia, że żołnierze z 50. Batalionu 933. Brygady Piechoty (Nahal) (162. Dywizja) przejęli skład broni Hezbollahu w południowym Libanie. W skrytce znaleziono kilka dronów FPV, karabin snajperski, granatniki rakietowe (RPG), broń strzelecką oraz amunicję. Analiza zdjęń przeprowadzona przez ISW-CTP wskazuje, że drony FPV zostały wyposażone w duże akumulatory, a producenci zamontowali w nich granatniki rakietowe, które drony mogłyby zrzucać na siły izraelskie. Hezbollah przyznał się wcześniej do sześciu ataków dronami FPV na pojazdy opancerzone IDF w okresie od 31 marca do 3 kwietnia. Analityk poinformował, że 933. Brygada Piechoty posunęła się w kierunku centrum Beit Lif w dystrykcie Bint Jbeil. Zgłoszona lokalizacja 933. Brygady Piechoty sugeruje, że mogła ona odkryć skrytkę z bronią Hezbollahu w pobliżu Beit Lif.

- Południowo-zachodni Liban: Siły Zbrojne Izraela (IDF) poinformowały 3 kwietnia, że 213. Brygada Artylerii (rezerwa) oraz 226. Brygada Spadochronowa (rezerwa) (obie należące do 146. Dywizji Pancernej (rezerwa)) przeprowadziły ataki wymierzone w bojowników Hezbollahu w południowo-zachodnim Libanie. 213. Brygada Artylerii przeprowadziła oddzielny atak, w wyniku którego zginęła załoga wyrzutni pocisku przeciwczołgowego (ATGM) Hezbollahu. 213. Brygada znalazła również i przejęła karabiny, kamizelki kuloodporne oraz granaty odłamkowe w miejscu, gdzie znajdowała się załoga wyrzutni pocisku ATGM.

Inne odpowiedzi Osi Oporu

Wspierane przez Iran irackie milicje i organizacje będące ich przykrywką nadal przyznają się do ataków na cele amerykańskie w Iraku i na Bliskim Wschodzie. Islamski Ruch Oporu w Iraku, będący koalicją wspieranych przez Iran irackich milicji, ogłosił 2 kwietnia, że przeprowadził 23 ataki z użyciem dronów i rakiet na amerykańskie bazy w Iraku i w regionie. Prawdopodobnie frontowa grupa Saraya Awliya al Dam ogłosiła 2 kwietnia, że przeprowadziła pięć ataków na amerykańskie bazy w Iraku i regionie. Prawdopodobnie frontowa grupa Jaysh al Ghadab ogłosiła, że 2 kwietnia przeprowadziła nieokreśloną liczbę ataków dronów na interesy „syjonistyczno-amerykańskie” w północnym Iraku i Bahrajnie.

Wspierane przez Iran irackie milicje kontynuowały ataki na międzynarodowe lotnisko w Bagdadzie w dniach 2 i 3 kwietnia. Saraya Awliya al Dam, prawdopodobnie wspierana przez Iran iracka milicja działająca jako fronowa grupa, opublikowała 2 kwietnia nieopatrzone datą nagranie z drona FPV, przedstawiające atak na zbiorniki paliwa w Camp Victory, dawnej bazie wojskowej USA położonej na terenie międzynarodowego lotniska w Bagdadzie. Analityk ds. Iraku poinformował 17 marca, że Saraya Awliya al Dam jest grupą frontową dla Kataib Sayyid al Shuhada. Źródło z kręgów bezpieczeństwa poinformowało irackie media 2 kwietnia, że dwa drony irackich milicji, prawdopodobnie wspieranych przez Iran, uderzyły w centrum wsparcia dyplomatycznego na międzynarodowym lotnisku w Bagdadzie, powodując nieokreślone szkody. Inne irackie źródło związane z bezpieczeństwem poinformowało irackie media 2 kwietnia, że dwa kolejne drony irackiej milicji wspieranej przez Iran zaatakowały centrum wsparcia dyplomatycznego, ale żaden z nich nie trafił w obiekt. Kolejne irackie źródło związane z bezpieczeństwem poinformowało irackie media 3 kwietnia, że dron irackiej milicji, prawdopodobnie wspieranej przez Iran, zaatakował centrum wsparcia dyplomatycznego, ale ponownie nie trafił w obiekt. Od początku wojny wspierane przez Iran irackie milicje nieustannie atakują międzynarodowe lotnisko w Bagdadzie i znajdujące się w jego pobliżu obiekty, w tym dawną bazę wojskową USA Camp Victory oraz iracką bazę lotniczą Mohammad Alaa. 15 marca wspierana przez Iran iracka milicja Kataib Hezbollah przeprowadziła podobny atak dronem FPV na bazę Victory.

2 kwietnia wspierane przez Iran irackie milicje przeprowadziły atak na przejście graniczne Trebil na granicy iracko-jordańskiej. 2 kwietnia źródło z kręgów bezpieczeństwa poinformowało irackie media, że dron należący prawdopodobnie do wspieranej przez Iran irackiej milicji „rozbił się” w pobliżu przejścia granicznego Trebil na granicy iracko-jordańskiej w zachodniej prowincji Anbar. Źródło podało, że dron nie spowodował żadnych zniszczeń ani ofiar. Nie jest jasne, która milicja lub grupa przeprowadziła ten atak. Grupa frontowa Harakat Hezbollah al Nujaba ogłosiła, że 24 marca wystrzeliła drony w kierunku obiektów amerykańskich i izraelskich w Jordanii.

Połączone siły amerykańsko-izraelskie kontynuowały ataki na cele irackich milicji wspieranych przez Iran, aby zapobiec atakom tych milicji na interesy Stanów Zjednoczonych i Izraela. 2 kwietnia irackie media poinformowały, powołując się na źródło z irackich służb bezpieczeństwa, że nalot uderzył w 30. Brygadę Sił Mobilizacji Ludowej (PMF) w miejscowości Bartella w prowincji Ninawa, nie powodując jednak ofiar. 30. Brygada PMF jest powiązana z Organizacją Badr.