Szybkie podsumowanie wydarzeń na Bliskim Wschodzie w dniach 28 marca - 1 kwietnia 2026 roku w kontekście Iranu

Poniżej prezentuję podsumowanie działań obu stron w starciu między USA, Izraelem a Iranem w dniach 28 marca - 1 kwietnia 2026 roku. Nie chciało mi się pisać dłuższych wypowiedzi, dlatego dzisiaj... skróty.

28 marca 2026 

Ataki ze strony koalicji zachodniej (USA, Izrael):

• Cel: Bazy rakietowe i lotnicze Korpusu Strażników Rewolucji w okolicach miast Kermanshah oraz Dezful (zachodni Iran).
  • Rodzaj ataku: Precyzyjne uderzenia z powietrza oraz zmasowany ostrzał z użyciem pocisków manewrujących Tomahawk odpalonych z okrętów operujących na Morzu Arabskim.
  • Skutki (Zniszczenia samolotów): Doszło do ciężkich uszkodzeń podziemnych silosów rakietowych. Najpoważniejszy cios zadano na płycie lotniska wojskowego w Dezful, gdzie zachodnie lotnictwo zniszczyło na ziemi 2 irańskie samoloty myśliwsko-bombowe Su-22, uniemożliwiając im start w celu przechwycenia maszyn koalicji. Takie same samoloty nie dawno wycofano z naszych Sił Powietrznych, bo nie przedstawiały już prawie żadnej wartości bojowej.
• Cel: Instalacje morskie i obiekty logistyczne marynarki wojennej w mieście Bandar Lengeh nad Zatoką Perską.
  • Rodzaj ataku: Popołudniowe bombardowanie przeprowadzone przez amerykańskie lotnictwo pokładowe oraz uderzenia pociskami powietrze-woda.
  • Skutki (Zniszczenia okrętów): Atak bezpośrednio zdezorganizował możliwości wyprowadzania asymetrycznych ataków morskich z tej bazy. Całkowitemu zniszczeniu i zatopieniu uległa 1 irańska szybka łódź uderzeniowa (FAC), a znajdujący się w suchym doku większy logistyczny okręt zaopatrzeniowy doznał bardzo poważnych, nienaprawialnych w krótkim czasie uszkodzeń konstrukcyjnych kadłuba w wyniku pożaru.

Ataki ze strony Iranu i jego ewentualnych sojuszników (tzw. "oś oporu"):

• Cel: Północny Izrael, ze szczególnym uwzględnieniem okolic miast Haifa oraz Nahariya.
  • Ilość i rodzaj ataku: Zmasowany, poranny i popołudniowy ostrzał z terytorium Libanu koordynowany przez bojowników Hezbollahu. Wystrzelono około 110 rakiet krótkiego zasięgu oraz skierowano w ten rejon 15 dronów uderzeniowych.
  • Skutki: Zdecydowana większość rakiet i bezzałogowców została przechwycona w locie przez system Żelazna Kopuła. Szczątki jednego z zestrzelonych dronów spadły i uszkodziły dach fabryki przemysłowej na obrzeżach miasta Nahariya, jednak nie odnotowano żadnych ofiar śmiertelnych wśród ludności cywilnej.
• Cel: Obszar miast Tel Aviv oraz stolicy Izraela – Jerozolimy.
  • Ilość i rodzaj ataku: Bezpośrednio z terytorium Iranu odpalono łącznie 4 pociski balistyczne dalekiego zasięgu.
  • Skutki: Trzy pociski wycelowane w stronę Jerozolimy oraz północnego Tel Aviv zostały z pełnym sukcesem zestrzelone przez wielowarstwowe systemy antyrakietowe (przede wszystkim Arrow 3) w górnych warstwach atmosfery. Czwarty pocisk balistyczny ominął systemy przechwytujące, lecz chybił celu i uderzył w całkowicie bezludne, otwarte tereny pustynne na południe od miasta Tel Aviv, nie powodując jakichkolwiek strat w infrastrukturze ani ludziach.
• Cel: Amerykańskie bazy wojskowe we wschodniej Syrii, w tym strategiczna baza przy polach naftowych niedaleko miasta Deir ez-Zor.
  • Ilość i rodzaj ataku: Wspierane operacyjnie przez Iran regionalne milicje zaatakowały amerykańskie pozycje, wykorzystując 6 dronów kamikadze wypuszczonych z terytorium pogranicza syryjsko-irackiego.
  • Skutki: Wszystkie skierowane na bazę bezzałogowce zostały wykryte i szybko zneutralizowane przez stacjonarne systemy obrony bezpośredniej (C-RAM). Brak doniesień o jakimkolwiek zniszczonym amerykańskim sprzęcie lub stratach w ludziach.
• Cel: Międzynarodowe szlaki handlowe na Morzu Czerwonym oraz patrole koalicji.
  • Ilość i rodzaj ataku: Jemeńskie siły Huti wystrzeliły w kierunku szlaków żeglugowych 2 przeciwokrętowe pociski manewrujące.
  • Skutki: Obydwa pociski zostały w porę zidentyfikowane na radarach i bezbłędnie zestrzelone przez amerykańskie niszczyciele pełniące dyżur na tym akwenie. Żaden statek cywilny ani wojskowy okręt koalicji nie odniósł w wyniku tych działań uszkodzeń.

Podsumowanie strat w sprzęcie lotniczym i morskim na dzień 28 marca 2026 r.:

• Iran: Całkowite zniszczenie 2 samolotów myśliwsko-bombowych (Su-22) na ziemi, zatopienie 1 szybkiej łodzi uderzeniowej (FAC) oraz wyłączenie z eksploatacji okrętu zaopatrzeniowego.
• Koalicja Zachodnia: Brak jakichkolwiek potwierdzonych strat w statkach powietrznych oraz okrętach marynarki wojennej tego dnia.

29 marca 2026 

Ataki ze strony koalicji zachodniej (USA, Izrael):

• Cel: 6. Taktyczna Baza Lotnicza w pobliżu miasta Bushehr oraz instalacje wojskowe w Bandar Abbas.
  • Rodzaj ataku: Zmasowane uderzenie lotnictwa pokładowego USA oraz izraelskich sił powietrznych (IAF) z wykorzystaniem bomb kierowanych i pocisków powietrze-ziemia.
  • Skutki (Zniszczenia samolotów i okrętów): Na płycie lotniska w Bushehr zniszczono na ziemi 4 irańskie myśliwce F-4 Phantom II, które były przygotowywane do misji przechwytującej. W porcie wojskowym w Bandar Abbas precyzyjne uderzenie rakietowe doprowadziło do zatopienia irańskiej fregaty typu Moudge (prawdopodobnie jednostka "Jamaran" lub bliźniacza), która stanowiła istotny element osłony wybrzeża.
• Cel: Podziemne kompleksy nuklearne i militarne w miastach Natanz oraz Arak.
  • Rodzaj ataku: Użycie ciężkich bomb penetrujących (tzw. bunker busters) przez bombowce strategiczne USA.
  • Skutki: Poważne uszkodzenie systemów wentylacyjnych i zasilania w podziemnych laboratoriach. Atak ten miał na celu sparaliżowanie prac nad głowicami bojowymi, które według wywiadu były w fazie końcowego montażu.
• Cel: Systemy obrony przeciwlotniczej S-300 i S-400 w okolicach miast Shiraz oraz Tabriz.
  • Rodzaj ataku: Operacje typu SEAD (tłumienie obrony powietrznej wroga) z wykorzystaniem pocisków przeciwradarowych.
  • Skutki: Zniszczono łącznie 6 wyrzutni oraz 3 stacje radarowe, co otworzyło korytarze powietrzne dla kolejnych fal bombowców koalicji.

Ataki ze strony Iranu i jego ewentualnych sojuszników (tzw. "oś oporu"):

• Cel: Północny Izrael, region Galilee oraz miasto portowe Haifa.
  • Ilość i rodzaj ataku: Hezbollah przeprowadził zmasowany ostrzał, wystrzeliwując łącznie około 155 rakiet typu Grad i Falaq oraz 12 dronów uderzeniowych.
  • Skutki: Większość pocisków została przechwycona, jednak jeden z dronów uderzył w magazyn w porcie w Haifa, wywołując pożar. Nie odnotowano ofiar śmiertelnych, ale infrastruktura cywilna w miejscowościach przygranicznych odniosła umiarkowane szkody.
• Cel: Miasto Eilat (południowy Izrael) oraz statki handlowe na Morzu Czerwonym.
  • Ilość i rodzaj ataku: Bojownicy Huti z Jemenu wystrzelili 2 pociski balistyczne średniego zasięgu typu Qadr lub ich jemeńskie odpowiedniki Toofan oraz 5 pocisków manewrujących wymierzonych w izraelski port.
  • Skutki: Oba pociski balistyczne zostały zestrzelone przez system Arrow 3 nad Zatoką Akaba. Jeden z pocisków manewrujących uderzył w wodę w pobliżu cywilnego tankowca, nie powodując jego zatonięcia.
• Cel: Środkowy Izrael, w tym aglomeracja miasta Tel Aviv.
  • Ilość i rodzaj ataku: Iran wystrzelił bezpośrednio ze swojego terytorium 12 pocisków manewrujących nowej generacji.
  • Skutki: Systemy Procy Dawida oraz Żelaznej Kopuły wyeliminowały 11 z 12 zagrożeń. Szczątki jednego pocisku spadły na przedmieścia Tel Aviv, raniąc 3 osoby i niszcząc zaparkowane pojazdy.
• Cel: Amerykańska baza wojskowa w Al-Tanf (Syria) oraz instalacje w Erbil (Irak).
  • Ilość i rodzaj ataku: Proirańskie milicje przeprowadziły skoordynowany atak przy użyciu 8 dronów kamikadze (typu Shahed-136) oraz 10 rakiet krótkiego zasięgu.
  • Skutki: Wszystkie drony zmierzające w stronę bazy w Erbil zostały unieszkodliwione przez systemy C-RAM. W bazie Al-Tanf odnotowano lekkie uszkodzenia baraków mieszkalnych, jednak nikt z personelu wojskowego nie zginął.

Podsumowanie strat w sprzęcie:

• Iran: 4 samoloty myśliwskie (F-4), 1 fregata rakietowa, liczne systemy radarowe i wyrzutnie OPL.
• Koalicja: Brak potwierdzonych strat w samolotach lub okrętach w tym dniu (wszystkie maszyny uczestniczące w nalotach na Bushehr i Bandar Abbas powróciły do baz/na lotniskowce).

30 marca 2026 

Ataki ze strony koalicji zachodniej (USA, Izrael):

• Cel: Strategiczne bazy lotnicze oraz infrastruktura obrony przeciwlotniczej w zachodnim i południowym Iranie (m.in. w okolicach miast Hamedan oraz Bandar Abbas).
  • Rodzaj ataku: Precyzyjne uderzenia lotnicze oraz ostrzał przy użyciu pocisków manewrujących.
  • Skutki: Skuteczne zniszczenie stacji radarowych wczesnego ostrzegania. Co najistotniejsze z punktu widzenia strat sprzętowych, na płycie lotniska wojskowego w bazie Hamedan siły koalicji zniszczyły co najmniej dwa irańskie samoloty szturmowe Su-24 oraz jeden myśliwiec przechwytujący F-14, które nie zdążyły poderwać się do lotu przed nalotem.
• Cel: Instalacje morskie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) w porcie Chabahar oraz jednostki pływające na wodach Zatoki Perskiej i Zatoki Omańskiej.
  • Rodzaj ataku: Zmasowane uderzenia z powietrza oraz ataki rakietowe skierowane na infrastrukturę portową i nawodną.
  • Skutki: Poważny cios dla irańskiej marynarki wojennej. W wyniku precyzyjnego trafienia zatopiony został średniej wielkości irański okręt wywiadowczy, który koordynował działania na morzu, a także dwie szybkie łodzie uderzeniowe (FAC) należące do IRGC. Zrujnowano również portowe dźwigi i terminale służące do załadunku sprzętu wojskowego.
• Cel: Zakłady produkcji i montażu bezzałogowców w mieście Karaj oraz podziemne magazyny amunicji na obrzeżach miasta Isfahan.
  • Rodzaj ataku: Nocne bombardowania z użyciem bomb penetrujących.
  • Skutki: Poważne uszkodzenie głównych linii montażowych dronów z rodziny Shahed w Karaj, co dodatkowo ograniczyło zdolności Iranu do uzupełniania braków w arsenale bezzałogowców.

Ataki ze strony Iranu i jego ewentualnych sojuszników (tzw. "oś oporu"):

• Cel: Północny i środkowy Izrael (m.in. społeczności wokół miast Haifa oraz Safed).
  • Ilość i rodzaj ataku: Odnotowano łącznie 22 odrębne fale ataków z terytorium Libanu. Wystrzelono około 120 niekierowanych rakiet artyleryjskich oraz 8 dronów kamikadze.
  • Skutki: Zdecydowana większość rakiet i wszystkie drony zostały wcześnie wykryte i zestrzelone przez systemy obronne (m.in. Żelazną Kopułę). Kilka rakiet spadło na otwarte, niezamieszkane tereny rolnicze w pobliżu miasta Safed, nie powodując ofiar ani znaczących zniszczeń infrastruktury.
• Cel: Bazy wojskowe na pustyni Negev (okolice miasta Beersheba) oraz obszar stolicy Izraela – Jerozolimy.
  • Ilość i rodzaj ataku: Z głębi terytorium Iranu wystrzelono łącznie 2 rakiety balistyczne średniego zasięgu w kierunku południowym (pustynia Negev) oraz 1 pocisk manewrujący skierowany w stronę Jerozolimy.
  • Skutki: Pełen sukces obrony przeciwrakietowej. Rakiety balistyczne zostały przechwycone jeszcze w egzosferze przez izraelski system Arrow 3, natomiast pocisk manewrujący zestrzelono z wykorzystaniem myśliwców na długo przed dolotem do obszaru stolicy. Brak jakichkolwiek strat.
• Cel: Międzynarodowa żegluga handlowa oraz okręty wojenne w Zatoce Adeńskiej i na Morzu Czerwonym.
  • Ilość i rodzaj ataku: Wspierani przez Iran bojownicy Huti z Jemenu wystrzelili 3 przeciwokrętowe pociski balistyczne (ASBM) oraz 4 drony uderzeniowe.
  • Skutki: Dwa pociski balistyczne i wszystkie drony zostały zestrzelone przez patrolujące akwen amerykańskie i brytyjskie niszczyciele rakietowe. Jeden pocisk balistyczny ominął systemy obronne, ale uderzył w wodę w bliskiej odległości od greckiego masowca, powodując jedynie drobne uszkodzenia kadłuba od odłamków. Żaden okręt koalicji nie ucierpiał.
• Cel: Amerykańskie bazy wojskowe w północnym Iraku (lotnisko wojskowe w mieście Erbil).
  • Ilość i rodzaj ataku: Atak przy użyciu 2 dronów samobójczych przeprowadzony przez proirańskie milicje operujące w Iraku.
  • Skutki: Oba bezzałogowce zostały skutecznie zestrzelone przez naziemne systemy obrony punktowej bazy. Nie odnotowano żadnych ofiar wśród amerykańskiego personelu ani uszkodzeń sprzętu wojskowego.

31 marca 2026 

Ataki ze strony koalicji zachodniej (USA, Izrael):

• Cel: Infrastruktura reżimowa oraz ośrodki badawczo-rozwojowe wojska w największych irańskich miastach (Teheran, Shiraz, Kermanshah, Sirjan, Ahvaz) oraz cele zlokalizowane w regionie irańskiego Kurdystanu.
  • Rodzaj ataku: Rozległe, zmasowane uderzenia z powietrza.
  • Skutki: Śmierć wielu lokalnych dowódców irańskich doprowadziła do dalszego paraliżu komunikacyjnego wojsk na froncie. Zdegradowało to do minimum możliwości reżimu w zakresie planowania i koordynowania dużych ataków rakietowych. Mocno osłabiono możliwości produkcyjne rakiet balistycznych.
• Cel: Irański przemysł ciężki, w tym m.in. huta stali w mieście Isfahan (dla której był to już drugi atak w tym samym tygodniu), huta stali „Al-Ahvaz” w mieście Ahvaz oraz huta Sepid-Dasht w mieście Borujen (na południe od Teheranu).
  • Rodzaj ataku: Nocne i dzienne precyzyjne bombardowania lotnicze uderzające w kluczowe zakłady.
  • Skutki: Trwałe i fizyczne niszczenie infrastruktury przemysłowej zasilającej reżim, co bezpośrednio uderza w zdolności Iranu do podtrzymania wysiłku zbrojeniowego podczas tej kampanii.

Ataki ze strony Iranu i jego ewentualnych sojuszników (tzw. "oś oporu"):

• Cel: Operacyjne cele na terytorium całego Izraela.
  • Ilość i rodzaj ataku: Zidentyfikowano łącznie aż 46 fal ataków wymierzonych w Izrael (co stanowiło ponaddwukrotny wzrost intensywności w stosunku do dnia poprzedniego). Użyto w nich dokładnie: 29 fal z wykorzystaniem ognia stromotorowego (rakiet i pocisków różnego typu) oraz 17 fal wykorzystujących bezzałogowe statki powietrzne (drony / UAV).
  • Skutki: Uderzenia te nie przyniosły efektów o znaczeniu strategicznym ze względu na obronę powietrzną, jednak geograficznie wymusiły na wojsku interwencje w szerokim obszarze. Z owych 46 fal: 31 uderzyło na strefy przygraniczne (0-5 km), 14 poleciało w stronę społeczności aż do linii miasta Haifa (5-40 km), a jedna dotarła ok. 50 km w głąb (Jezreel Valley i wybrzeże Carmel).
• Cel: Bezpośredni obszar miast Tel Aviv i Jerozolima.
  • Ilość i rodzaj ataku: Iran wystrzelił bezpośrednio ze swojego terytorium 3 pociski balistyczne – dwa poleciały w rejon miasta Tel Aviv, a jeden wycelowano w Jerozolimę. Co niezwykle istotne, co najmniej jeden pocisk atakujący Tel Aviv był wyposażony w głowicę z niebezpieczną dla cywilów amunicją kasetową.
  • Skutki: Szczątki ładunku kasetowego uderzyły i eksplodowały na terenie gęsto zaludnionych miast Petah Tikva oraz Bnei Brak. Wskutek tego ataku z ranami trafiło do szpitali 7 osób cywilnych, w tym dzieci.
• Cel: Południowy Izrael (pustynia Negev).
  • Ilość i rodzaj ataku: Bojownicy Huti wystrzelili z terytorium Jemenu 1 pocisk balistyczny.
  • Skutki: Pocisk ten został w całości zneutralizowany i z sukcesem przechwycony przez żelazne parasole obronne w powietrzu. Atak nie przyniósł jakichkolwiek strat w infrastrukturze ani ofiar w ludziach.
• Cel: Ościenne państwa arabskie (Katar i Bahrajn) oraz międzynarodowa żegluga morska na obszarze Zatoki Perskiej.
  • Ilość i rodzaj ataku: Uderzenia z wykorzystaniem rakiet z arsenału morskiego (bądź nabrzeżnego).
  • Skutki: Irańska rakieta celnie uderzyła i uszkodziła jeden statek pływający na północ od Ad-Dauhy (stolicy Kataru). Z kolei w sąsiednim Bahrajnie, po bezpośrednim ataku przypisywanym wojskom Iranu, wybuchł olbrzymi pożar na terenie państwowego obiektu infrastrukturalnego. Tego samego dnia reżim oficjalnie zaczął grozić użyciem siły wobec amerykańskich potęg komercyjnych w regionie, takich jak Microsoft, Apple czy Boeing.

 1 kwietnia 2026

Ataki ze strony Iranu i jego sojuszników:

• Cel: Okolice miasta Beersheba (południowy Izrael).
  • Rodzaj ataku: Bardzo rzadkie, słabe fale ataków przy użyciu pojedynczych pocisków lub małych, źle zorganizowanych grup rakiet.
  • Skutki: Zdecydowana większość pocisków została natychmiast przechwycona i zneutralizowana w powietrzu przez izraelskie systemy obrony przeciwrakietowej. Brak realnych zniszczeń dowodzi, że irańska taktyka masowego zasypywania wroga rakietami (tzw. "rój") całkowicie upadła z braku sprzętu.
• Cel: Terytorium północnego Izraela.
  • Rodzaj ataku: Partyzanckie, niespodziewane uderzenia przeprowadzane przez bojowników Hezbollahu z podziemnych baz w Libanie.
  • Skutki: Próba rozciągnięcia sił izraelskich na kilka frontów. Ataki te kończą się natychmiastowymi i precyzyjnymi bombardowaniami odwetowymi ze strony lotnictwa Izraela, które niszczy libańskie bazy wroga.
• Cel: Cywilne huty aluminium u wybrzeży arabskich sojuszników USA nad Zatoką Perską.
  • Rodzaj ataku: Akcje odwetowe przy użyciu rakiet.
  • Skutki: Desperacka próba wywołania paniki i zadania strat gospodarczych krajom arabskim w odpowiedzi na bombardowania irańskiego przemysłu.

Ataki ze strony koalicji zachodniej (USA, Izrael):

• Cel: Główne, strategiczne zakłady zbrojeniowe i fabryki rakiet w Iranie (w miejscowościach: Khojir, Shahrud, Parchin oraz Hakimieh).
  • Rodzaj ataku: Zmasowane kampanie lotnicze i uderzenia rakietowe.
  • Skutki: Zakłady zostały całkowicie i trwale zniszczone (zamienione w gruzowiska). Produkcja nowych rakiet balistycznych została całkowicie zatrzymana, a jej wznowienie jest fizycznie niemożliwe.
• Cel: Ponad 20 głównych baz rakietowych oraz mobilne i stacjonarne wyrzutnie rakiet w całym Iranie.
  • Rodzaj ataku: Precyzyjne naloty i ataki z powietrza.
  • Skutki: Raporty, na bazie których pisałem artykuł sugerują, że trwale zniszczono od 260 do 290 sztuk wyrzutni (z posiadanych przed wojną 410-440). Ofensywny potencjał militarny Iranu został uszczuplony o ponad połowę. Jednakże według mnie w jeden dzień jest z punktu widzenia operacyjnego skrajnie mało prawdopodobne. Doktryna rakietowa Iranu opiera się na rozległych, głęboko ukrytych „miastach rakietowych” wydrążonych w górach Zagros. Irańskie wyrzutnie mobilne (TEL) działają w systemie shoot-and-scoot (odpal i uciekaj do tunelu). Zneutralizowanie ponad połowy ofensywnego potencjału rakietowego w tak krótkim czasie, przy tak trudnym terenie, byłoby praktycznie niemożliwe nawet przy absolutnej dominacji w powietrzu.
• Cel: Irańska kadra oficerska średniego i wysokiego szczebla dowodzenia.
  • Rodzaj ataku: Bezwzględna kampania celowanych, precyzyjnych uderzeń oparta na zaawansowanym rozpoznaniu elektronicznym.
  • Skutki: Fizyczna eliminacja dowódców wywołała całkowity paraliż operacyjny i problemy z komunikacją. Doprowadziło to do tragicznego załamania morale wśród żołnierzy, fali dezercji i masowych odmów wykonywania rozkazów przez personel, który boi się obsługiwać ocalałe wyrzutnie.
• Cel: Irańska marynarka wojenna (w tym okręt-baza Makran oraz fregaty i niszczyciele: Sahand, Dena, Alvand, Sabalan).
  • Rodzaj ataku: Zmasowane uderzenia z powietrza i ostrzał nowoczesnymi rakietami przeciwokrętowymi.
  • Skutki: Konwencjonalna potęga morska Iranu została całkowicie anihilowana. Kluczowe jednostki pływające zostały zatopione lub trwale wyeliminowane z walki. Wymienienie we flocie fregaty Sahand jest poprawne z perspektywy bieżącej dekady, jednak z analitycznego obowiązku warto dodać, że okręt ten przewrócił się i zatonął w porcie Bandar Abbas w lipcu 2024 roku w wyniku katastrofy. Na przełomie 2024 i 2025 roku był on podnoszony i modyfikowany, więc jego status powrotu do pełnej wartości bojowej do wiosny 2026 roku przeciwko potędze lotnictwa pokładowego USA jest w dużej mierze kwestią bardzo optymistycznych dla reżimu założeń.
• Cel: Mobilne baterie irańskich rakiet przeciwokrętowych oraz morskie drony (tzw. bezzałogowce uderzeniowe) u wybrzeży Cieśniny Ormuz.
  • Rodzaj ataku: Trwająca, skomplikowana operacja lotnicza poszukująca dobrze zamaskowanych celów w jaskiniach i tunelach.
  • Skutki: Dążenie do pełnej neutralizacji tego asymetrycznego sprzętu, co jest niezbędne, aby przywrócić w pełni bezpieczny, globalny handel morski w regionie.

Warto dodać do tego wszystkiego, że:

• Domena cybernetyczna i Walka Radioelektroniczna (WRE): Uderzenia amerykańskich bombowców i izraelskich F-35I Adir z pewnością byłyby poprzedzone potężnymi atakami cybernetycznymi (np. na irańskie sieci energetyczne i stacje dowodzenia obroną przeciwlotniczą), a przestrzeni powietrznej towarzyszyłoby masowe zagłuszanie radarów i łączności. Odwet Iranu obejmowałby próby destabilizacji infrastruktury cywilnej w Izraelu.
  
  
• Blokada Cieśniny Ormuz: Stojąc w obliczu anihilacji marynarki (IRIN oraz floty IRGC), Iran na pewno uruchomiłby swoją ostateczną kartę nacisku asymetrycznego – zmasowane i chaotyczne minowanie Cieśniny Ormuz, mające na celu zatrzymanie globalnego handlu ropą. 
  
  
• Izraelskie okręty podwodne: Warto byłoby wspomnieć o niebagatelnej roli izraelskich okrętów podwodnych typu Dolphin wyposażonych w pociski manewrujące, operujących prawdopodobnie na Morzu Czerwonym, uderzających z zaskoczenia w cele wgłębi lądu.
  
  
• Niewykorzystany pełny potencjał proirańskich milicji w Iraku (Oś Oporu): Organizacje takie jak Kataib Hezbollah w Iraku posiadają znaczny arsenał rakiet i dronów typu Shahed. W pełnoskalowym konflikcie wystrzelono by stamtąd potężne roje bezzałogowców z ominięciem Jordanii prosto na terytorium Izraela. W raportach jednak tej informacji nie znalazłem.